Za nami kolejna niezwykle ważna i potrzebna konferencja, która zgromadziła szerokie grono specjalistów oraz osób na co dzień wspierających rodziny zmagające się z różnorodnymi trudnościami życiowymi. Spotkanie cieszyło się dużym zainteresowaniem, co potwierdza, jak kluczowa jest integracja działań oraz wymiana doświadczeń w obszarze wielowymiarowej pomocy w kryzysie psychospołecznym. Wydarzenie odbyło się pod patronatem Prezydenta Miasta Siemianowice Śląskie. Interdyscyplinarny charakter konferencji pozwolił na połączenie perspektyw z zakresu psychologii, psychoterapii, pomocy społecznej oraz pracy systemowej z rodziną.

Ogromnie dziękujemy za tak niesamowitą frekwencję! Park Tradycji pękał w szwach, a energia, którą od Was otrzymaliśmy, przeszła nasze najśmielsze oczekiwania. Program wydarzenia zaplanowaliśmy tak, aby krok po kroku przeprowadzić uczestników od głębokiej analizy niewidocznych na pierwszy rzut oka mechanizmów kryzysu, przez konkretne narzędzia pracy, aż po wyzwania, z którymi mierzymy się tu i teraz.

Co wybrzmiało ze sceny?

• W pierwszej części przyjrzeliśmy się ukrytym dynamikom. Przeanalizowaliśmy sztywne i dysfunkcyjne wzorce zachowań, które tworzą w rodzinach tzw. „niewidzialną klatkę”, utrudniając ich prawidłowe funkcjonowanie. Duże poruszenie wywołał również temat niezdiagnozowanego ADHD u dorosłych – wykład pokazał, jak brak rozpoznania wpływa na codzienne relacje i jak silnie może eskalować kryzysy domowe.
• Drugi blok oddaliśmy praktyce i nowoczesnym standardom pomocy. Omówiliśmy podejście wrażliwe na traumę (Trauma-informed care) w kontekście pomocy społecznej, wskazując, jak bezpiecznie i skutecznie pracować z osobami z trudnymi doświadczeniami. Z kolei w części warsztatowej zaprezentowaliśmy karty metaforyczne – konkretne narzędzie ułatwiające przełamywanie oporów, nawiązywanie kontaktu z emocjami i pracę terapeutyczną.
• Finałowy panel dotyczył realiów, w których żyjemy obecnie. Pochyliliśmy się nad wyzwaniami rodziny w erze cyfrowej oraz cyfrowymi zagrożeniami dla więzi społecznych. Zamknęliśmy wydarzenie niezwykle ważnym, narzędziowym ujęciem pracy z rodziną osoby uzależnionej – prelegenci pokazali jasną granicę między szkodliwym „ratowaniem” a realnym, mądrym wspieraniem, dając uczestnikom konkretne schematy do wykorzystania w pracy.

Merytoryczne wystąpienia płynnie przeniosły się w kuluary, gdzie w strefie networkingowej toczyły się długie, wartościowe dyskusje i wymiana doświadczeń.

Dziękujemy prelegentom za wybitne przygotowanie i odwagę do poruszania trudnych tematów, a wszystkim uczestnikom – za wypełnienie sali do ostatniego miejsca i stworzenie niezwykłej atmosfery. Do zobaczenia na kolejnych wydarzeniach!